மும்மூர்த்திகளை நோக்கி தவம் செய்த ராவணன், தன் அழிவு மகாவிஷ்ணுவால் மட்டுமே நிகழும் என்பதை அறிந்திருந்தான். பஞ்சவடியில் சூர்ப்பணகையின் மூக்கை லட்சுமணன் அறுத்தபோது, அவள் ராவணனிடம் சென்று “என் மூக்கு போய்விட்டது, உன் மானத்தையாவது காப்பாற்றிக்கொள்” என்று எச்சரித்தாள். இந்தச் சம்பவம் ராவணனின் மனதில் ஸ்ரீராமரின் தெய்வீகத் தன்மை குறித்த முதல் சந்தேகத்தை விதைத்தது.

ராமன் ஒருவராகவே கரன் மற்றும் தூஷணனை வதம் செய்த செய்தியை அறிந்தபோது, ராவணன் மகாவிஷ்ணுவே ராமனாக அவதரித்துள்ளதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டான். சாதாரண மனிதனால் இத்தகைய வீரர்களை அழிக்க முடியாது என்பதை உணர்ந்த ராவணன், தனது முடிவு காலம் நெருங்கிவிட்டதை ராமசரிதமனாஸ் கூற்றுப்படி அறிந்துகொண்டான். இதுவே தர்மத்தை நிலைநாட்ட விஷ்ணு எடுத்த அவதாரம் என்பதை அவன் தெளிவுபடுத்தியது.