பாகிஸ்தான் அரசுக்கு எதிராக பலுசிஸ்தான் மக்கள் நடத்தி வரும் போராட்டம், 1971-ல் வங்கதேசம் பிரிந்த வரலாற்று நினைவுகளை மீண்டும் தட்டியெழுப்பியுள்ளது. “இனி எங்களால் இணைந்து வாழ முடியாது” என்று பலுசிஸ்தானின் முன்னாள் முதலமைச்சர் அக்தர் மெங்கல் விடுத்துள்ள பகிரங்க எச்சரிக்கை, அந்நாட்டின் அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்பு வட்டாரங்களில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஒடுக்குமுறையும் மக்களின் குமுறலும்

பலுசிஸ்தான் மாகாணம் இயற்கை எரிவாயு மற்றும் தாதுக்கள் நிறைந்த பகுதியாக இருந்தாலும், அங்குள்ள மக்கள் மிகக்கடுமையான வறுமையிலும் அடிப்படை வசதிகளற்ற நிலையிலும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். கடந்த பல ஆண்டுகளாக இஸ்லாமாபாத் அரசு அளித்த வாக்குறுதிகள் அனைத்தும் காற்றில் பறக்கவிடப்பட்ட நிலையில், தற்போது நிலைமை கைமீறிப் போயுள்ளது. ராணுவத்தின் தொடர் ஒடுக்குமுறை, சட்டவிரோதக் கைதுகள் மற்றும் பொதுமக்களின் பாதுகாப்பற்ற சூழல் ஆகியவை பலுச் மக்களைச் சுவரை ஒட்டி நிற்க வைத்துள்ளது.

1971-ன் சுவடுகள்: பிரிவினையே தீர்வா?

1971-ஆம் ஆண்டு வங்கதேசம் (அன்றைய கிழக்கு பாகிஸ்தான்) எவ்வாறு பாகிஸ்தானின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு சுதந்திர நாடாக உருவெடுத்ததோ, அதே போன்றதொரு சூழல் தற்போது பலுசிஸ்தானில் உருவாகி வருவதாக அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். அமைதி மற்றும் உரிமைகளுக்காகப் போராடும் தங்களுக்கு ‘பிரிவினை’ ஒன்றே இறுதி வழி என்று அக்தர் மெங்கல் குறிப்பிட்டிருப்பது, பாகிஸ்தான் அரசின் நிர்வாகத் தோல்வியையே பறைசாற்றுகிறது.

தற்போதைய நெருக்கடி

பலுசிஸ்தானின் கனிம வளங்கள் சுரண்டப்படுவதாகவும், அதன் பலன்கள் உள்ளூர் மக்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை என்பதும் அவர்களின் முக்கிய ஆதங்கம். இந்த கொந்தளிப்பான சூழலால் பொதுமக்களின் இயல்பு வாழ்க்கை கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. மோதல்கள் தீவிரமடைந்து வருவதால், பாகிஸ்தானின் ஒருமைப்பாடு தற்போது ஒரு மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாக மாறியுள்ளது.