மருத்துவ அறிவியல் மற்றும் பண்டைய நூல்களின்படி, மரணம் நெருங்கும்போது மனித உடலில் பல மாற்றங்கள் தெளிவாகத் தெரியும். இந்த கட்டத்தில், உடல் அடிப்படையில் ‘ஆற்றல் சேமிப்பு பயன்முறையில்’ செல்கிறது, இதன் காரணமாக செரிமான செயல்முறை குறைகிறது மற்றும் பசி மற்றும் தாகம் கணிசமாகக் குறைகிறது. கூடுதலாக, அதிகப்படியான சோர்வு மற்றும் மூளைக்கு ஆக்ஸிஜன் வழங்கல் குறைவதால், நபர் நாளின் பெரும்பகுதியை தூங்கச் செலவிடுகிறார், மேலும் சில நேரங்களில் குழப்பத்தால் அவதிப்படுகிறார்.

கடைசி நாட்களில், சுவாச முறையிலும் ஒரு பெரிய மாற்றம் உள்ளது, இது மருத்துவத்தில் ‘ஷெய்ன்-ஸ்டோக்ஸ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த நேரத்தில், தொண்டையில் இருந்து ஒரு சிறப்பு ஒலி வெளிப்படுகிறது, இது விஞ்ஞானிகளுக்கு ‘மரண சத்தம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அடிப்படையில், உயிரியல் செயல்பாடு மற்றும் நனவில் ஏற்படும் இந்த தொடர்ச்சியான மாற்றங்கள் வாழ்க்கையின் இறுதி தருணங்கள் நெருங்கி வருவதைக் குறிக்கின்றன. மரணத்தின் ஆரம்ப அறிகுறிகளாக இந்த உடல் மற்றும் மன அறிகுறிகள் மிகவும் முக்கியமானவை.