நள்ளிரவில், யாரோ ஒருவர் சாதுவின் கதவைத் தட்டினார், சாது கதவைத் திறந்தபோது, தனது சீடர் கையில் பணம் நிறைந்த பையுடன் தனது வீட்டிற்கு வெளியே நிற்பதைக் கண்டார். சாதுவை வணங்கிய பிறகு, சீடர், குருதேவ், நான் இப்போதே இந்தப் பணத்தை உங்களுக்கு தானம் செய்ய வேண்டும் என்று கூறினார்.

சாது சீடரிடம், இந்தப் பணத்தை காலையில் எனக்கும் தானம் செய்திருக்கலாம் என்று கூறினார். இந்த இரவில் நீங்கள் ஏன் வர வேண்டியிருந்தது? சீடர், குருஜி, ஒரு நல்ல செயலைச் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் எனக்கு வரும்போதெல்லாம், அதைச் செய்ய வேண்டும் என்று நீங்களே எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தீர்கள் என்று கூறினார். இல்லையெனில், நீங்கள் பின்னர் உங்கள் மனதை மாற்றிக்கொள்ளலாம்.

ஒரு கெட்ட செயலைச் செய்வதற்கு முன் இரண்டு முறை சிந்தியுங்கள். ஆனால் நல்ல செயல்களை உடனடியாகச் செய்ய வேண்டும். அதனால்தான் இந்த இரவு நேரத்தில் நான் வந்திருக்கிறேன், அதனால் காலை வரை என் மனதில் கெட்ட எண்ணங்கள் வரக்கூடாது, என் மனம் மாறக்கூடாது. அதனால்தான் இந்தப் பணத்தை இப்போதே உங்களுக்கு நன்கொடையாக அளிக்க விரும்புகிறேன்.

சீடரிடமிருந்து இதைக் கேட்ட துறவி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து அவரைக் கட்டிப்பிடித்தார். இந்த வார்த்தையை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிப்பவர் ஒருபோதும் தோல்வியைச் சந்திக்க வேண்டியதில்லை, எந்தத் தீய காரியத்தையும் செய்யமாட்டார் என்று துறவி கூறினார்.

கதையின் பாடம்

இந்தக் கதையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது என்னவென்றால், ஒவ்வொரு நாளும் பல வகையான எண்ணங்கள் நம் மனதில் வருகின்றன, அவற்றில் சில நல்லவை, சில கெட்டவை. நல்ல எண்ணங்களை உடனடியாக நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். கெட்ட எண்ணங்கள் நம் மனதை மாற்றும். எந்தத் தவறான காரியத்தையும் செய்யாமல் இருக்க, நாம் மீண்டும் மீண்டும் கெட்ட செயல்களைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும்.