பாகிஸ்தான் பிரதமர் ஷாபாஸ் ஷெரீப் சமீபத்தில் தனது நாடு அணு ஆயுதங்களை தாக்குதலுக்குப் பயன்படுத்துவதில்லை, மாறாக ‘அமைதியான நோக்கங்களுக்காகவும் தற்காப்புக்காகவும்’ பயன்படுத்துவதாகக் கூறினார்.

ஆச்சரியப்படும் விதமாக, இந்த அறிக்கை இந்தியாவை அணு ஆயுதத் தாக்குதலுக்கு பலமுறை அச்சுறுத்திய ஒரு நாட்டிலிருந்து வந்துள்ளது. ஆனால் ஷாபாஸ் ஷெரீப்பின் தொனி திடீரென மென்மையாக்கப்பட்டது ஏன்? இதன் பின்னணியில் உள்ள மர்மம் என்ன? பாகிஸ்தானில் இந்த மாறிவரும் தொனியின் பின்னணியில் உள்ள காரணங்களைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்போம்.

மே 7 ஆம் தேதி ‘சிகிச்சை’க்குப் பிறகு, ‘அணு குண்டு பேய்’ மறைந்துவிட்டது

பாகிஸ்தான் நீண்ட காலமாக அணு ஆயுத அச்சுறுத்தலை இந்தியாவுக்கு எதிரான அதன் மூலோபாயத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆக்கியுள்ளது. அது காஷ்மீர் பிரச்சினையாக இருந்தாலும் சரி அல்லது வேறு எந்த பதட்டமாக இருந்தாலும் சரி, பாகிஸ்தான் தலைவர்களும் இராணுவமும் பெரும்பாலும் ‘அணு ஆயுதத் தாக்குதல்’ என்று குறிப்பிடுகின்றனர். ஆனால் இந்த முறை ஷாபாஸ் ஷெரீப்பின் அறிக்கை முற்றிலும் எதிர்மாறாக உள்ளது. இப்போது அவர் அணு ஆயுதங்கள் ‘தாக்குதலுக்காக அல்ல, அமைதி மற்றும் பாதுகாப்புக்காக’ என்று கூறுகிறார். பாகிஸ்தானின் இந்த அணுகுமுறை மே 7 ஆம் தேதியில் இருந்து தொடங்கியது. மே 7 ஆம் தேதிக்குப் பிறகு சில நாட்களுக்கு, அணுகுண்டின் ஆவி அதன் தலையை விட்டு நீங்கும் அளவுக்கு இந்தியா பாகிஸ்தானை நடத்தியது.

சிந்தூர் நடவடிக்கை குறித்து பாகிஸ்தான் மிகவும் கவலை கொண்டுள்ளது

மே 7 ஆம் தேதி, சிந்தூர் நடவடிக்கையின் கீழ் பாகிஸ்தானில் உள்ள 9 பயங்கரவாத தளங்கள் மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு காஷ்மீரை இந்தியா தாக்கியது குறிப்பிடத்தக்கது. ஏப்ரல் 22 ஆம் தேதி பஹல்காமில் நடந்த பயங்கரவாத தாக்குதலுக்கு பதிலடியாக இது செய்யப்பட்டது, இதில் 26 பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். பஹவல்பூரில் உள்ள ஜெய்ஷ்-இ-முகமது தளம் உட்பட பல பயங்கரவாத தளங்களை இந்தியா குறிவைத்தது. இந்த நடவடிக்கை பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக இந்தியா இனி அமைதியாக இருக்காது என்ற தெளிவான செய்தியை பாகிஸ்தானுக்கு அனுப்பியுள்ளது. இந்த 4 நாள் இராணுவ மோதலில் 55 பாகிஸ்தானியர்கள் கொல்லப்பட்டதாக ஷாபாஸ் ஒப்புக்கொண்டார். இருப்பினும், பாகிஸ்தான் ‘முழு பலத்துடன்’ பதிலளித்ததாகவும் அவர் கூறினார். இருப்பினும், இந்தியாவின் இந்த விரைவான மற்றும் தீர்க்கமான நடவடிக்கை பாகிஸ்தானை உலுக்கியுள்ளது.

பாகிஸ்தானின் பெருமை ஏன் உடைந்தது?

பாகிஸ்தானின் நிலைப்பாட்டில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை பின்வரும் காரணிகள் மூலம் நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்:

• இந்தியாவின் இராணுவ வலிமையின் மீதான பயம்: இந்தியா பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக வலுவான நடவடிக்கை எடுக்க மட்டுமல்லாமல், பாகிஸ்தானின் எல்லைக்குள் தாக்குதல் நடத்தவும் தயங்காது என்பதை ஆபரேஷன் சிந்தூர் காட்டுகிறது. இந்தியாவின் இந்த ஆக்கிரமிப்பு உத்தி பாகிஸ்தானுக்கு ஒரு பெரிய அடியாக இருந்தது. இந்தியாவின் இராணுவ தயாரிப்பு மற்றும் தொழில்நுட்ப சக்தி, அணு ஆயுத அச்சுறுத்தல்களை வழங்குவது இப்போது எளிதானது அல்ல என்று பாகிஸ்தானை நினைக்க வைத்துள்ளது.

சர்வதேச அழுத்தம்: பல நாடுகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான ஒரு நடவடிக்கையாக இந்தியா ஆபரேஷன் சிந்தூரை முன்வைத்தது. மறுபுறம், பயங்கரவாதத்தை ஆதரிப்பதாக உலக அரங்கில் பாகிஸ்தான் ஏற்கனவே விமர்சிக்கப்படுகிறது. இந்த சந்தர்ப்பத்தில் பாகிஸ்தான் அணு ஆயுதங்களை அச்சுறுத்தியிருந்தால், அது இன்னும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். ‘அமைதியான நோக்கங்கள்’ என்ற ஷாபாஸின் அறிக்கை இந்த அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கான ஒரு முயற்சியாக இருக்கலாம்.

பொருளாதார மற்றும் உள் பலவீனங்கள்: பாகிஸ்தானின் பொருளாதாரம் ஏற்கனவே கொந்தளிப்பில் உள்ளது. அவர்கள் பணவீக்கம், வேலையின்மை மற்றும் கடன் சுமையால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். அத்தகைய சூழ்நிலையில், இந்தியாவுடன் அதிகரித்து வரும் இராணுவ மோதல் அவர்களுக்கு ஆபத்தானதாக இருக்கலாம். போர் ஏற்பட்டால் பாகிஸ்தானின் நிலைமை மோசமடையக்கூடும் என்பதால், ஷாபாஸின் மென்மையான தொனி அவரது பொறுப்பை பிரதிபலிக்கிறது.

உள் ஸ்திரமின்மை: தனது அறிக்கையில், ஜனாதிபதி ஆசிப் அலி சர்தாரி ராஜினாமா செய்து, ராணுவத் தளபதி பீல்ட் மார்ஷல் அசிம் முனீர் ஜனாதிபதியானார் என்ற வதந்திகளையும் ஷாபாஸ் மறுத்தார். பாகிஸ்தானில் அரசியல் மற்றும் இராணுவத் தலைமைக்கு இடையே பதற்றம் இருப்பதாக செய்திகள் வந்துள்ளன என்பது தெளிவாகிறது. உள்நாட்டு அமைதியின்மைக்கு மத்தியில் ‘அணு ஆயுதத் தாக்குதல்’ குறித்த எந்தவொரு ஆக்ரோஷமான அறிக்கையும் அவர்களுக்கு சிக்கல்களை உருவாக்கக்கூடும்.

பாகிஸ்தானின் மென்மையான நிலைப்பாடு: பொறுப்பு அல்லது உத்தி?

அணு ஆயுதங்கள் ‘அமைதி மற்றும் தற்காப்புக்காக’ என்ற ஷாபாஸின் அறிக்கை பாகிஸ்தானின் பலவீனத்தை மட்டுமே எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்தியாவின் ஆபரேஷன் சிந்து, அதன் அச்சுறுத்தல்கள் முன்பு இருந்ததைப் போல இனி விளைவைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்தியாவின் இராணுவ சக்தி, உலகளாவிய ஆதரவு மற்றும் ஆக்கிரமிப்பு நிலைப்பாடு பாகிஸ்தானை பின்னுக்குத் தள்ளியுள்ளன. இது தவிர, ஷாபாஸின் அறிக்கை ஒரு மூலோபாய நடவடிக்கையாகவும் இருக்கலாம். பாகிஸ்தான் ஒரு பொறுப்பான நாடு, தாக்குதலுக்கு அணு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தாது என்பதை உலகுக்குக் காட்ட விரும்புகிறார். ஆனால் உண்மையில் இந்த அறிக்கை இந்தியாவின் பலத்தின் விளைவாகவும் பாகிஸ்தானின் பலவீனத்தின் விளைவாகவும் உள்ளது.