தன்னுடைய ஒரு வயதிலேயே தாயை இழந்த ரவிக்கு, அம்மாவின் முகம் கூட நினைவில்லை. தந்தையின் அரவணைப்பில் வளர்ந்த அவனுக்கு, தாத்தாவின் வருகை தாயைப் பற்றிய தேடலைத் தூண்டுகிறது. பாட்டி வீட்டில் தாயின் பழைய பொருட்கள் மற்றும் புகைப்படங்களைப் பார்க்கும்போது, அவர் இழந்த தாய்மை உணர்வை மெதுவாக மீட்டெடுக்கிறான். பல ஆண்டுகள் கழித்து தன் மகளின் முகத்தில் அப்படியே தன் தாயின் சாயலைக் கண்டு அவன் வியக்கிறான்.

பரம்பரை மற்றும் மரபணுக்களின் விந்தையை விளக்கும் இக்கதை, பாட்டியின் பிரிவு மற்றும் ஒரு புதிய உயிரின் வருகையோடு முடிகிறது. தாயின் அதே குழந்தைப்பருவ புகைப்படத்தை கையில் ஏந்தியபடி பாட்டி மறைவது, ஒரு அழகான உணர்ச்சிக் காவியத்தை நிறைவு செய்கிறது. இழப்பும் மீண்டு வருதலும் கலந்த ஒரு நெகிழ்ச்சியான அனுபவம் இது.