ஜூன் 30 அன்று துனாங் பஜாரில் ஏற்பட்ட பயங்கர வெள்ளம், அங்கிருந்த ஆசிரியர் முராரி லால் தாக்கூர் மற்றும் அவரது மனைவி ரோஷ்னி தேவியின் வாழ்க்கையை முற்றிலும் சீரழித்தது. அவர்கள் சமீபத்தில் ஜூன் 20 அன்று ரூ.30 லட்சத்திற்கு ஒரு மனை வாங்குவதற்கான ஒப்பந்தத்தை முடித்திருந்தனர், அதன் பதிவு ஜூலை 7 அன்று நடைபெற இருந்தது.

இந்தக் கனவை நிறைவேற்றுவதற்காக, அவர்கள் தங்கள் சேமிப்பு அனைத்தையும் பயன்படுத்தி, மாமியார், சகோதரர் மற்றும் பிற உறவினர்களிடமிருந்து மிகவும் சிரமப்பட்டு ரூ.30 லட்சத்தை திரட்டியிருந்தனர். இந்த மொத்த பணமும் அவர்களின் நகைகளும் ஒரு பெட்டியில் வீட்டில் வைக்கப்பட்டிருந்தன.

இருண்ட இரவின் சீற்றம்

ஜூன் 30 இரவு துனாங் பஜாரைத் தாக்கிய பேரழிவு வெள்ளம் அனைத்தையும் அடித்துச் சென்றது. முராரி லாலின் வீடு, சந்தை மற்றும் மிகவும் துயரமாக, அவர்களின் வாழ்நாள் சேமிப்பு மற்றும் கடன் வாங்கிய பணம் இருந்த பெட்டியும் நீர் மற்றும் இடிபாடுகளில் மூழ்கின. இப்போது, முராரி லால் தனது முழு பலத்துடன் சந்தையின் இடிபாடுகளுக்குள் அந்தப் பெட்டியைத் தேடி வருகிறார், அதில் அவர்களின் உடைமைகள் அனைத்தும் இருந்தன.

கண்களில் கண்ணீர், உடலில் ஒரே ஒரு ஜோடி உடை

கண்களில் கண்ணீருடன் முராரி லால் கூறினார், “இது எங்கள் வாழ்நாள் சேமிப்பு. ஆனால் ஜூன் 30 அன்று வந்த இருண்ட இரவு வெள்ளம் அனைத்தையும் அடித்துச் சென்றது.” அந்த இரவில் அவர்கள் அணிந்திருந்த ஆடைகள் மட்டுமே அவர்களிடம் இருந்ததாகவும், பாக்கெட்டில் வெறும் ரூ.650 மட்டுமே இருந்ததாகவும் அவர் கூறுகிறார். அவரது மகள் லோகேஷா, மனைவி ரோஷ்னி மற்றும் முராரி லால் – மூவரிடமும் இப்போது ஒரே ஒரு ஜோடி ஆடைகள் மட்டுமே மிஞ்சியுள்ளன. மற்ற அனைத்தும் நீர் மற்றும் இடிபாடுகளில் தொலைந்து போயின. தானும் ஒரு ஆசிரியரான ரோஷ்னி தேவி இந்த துயரத்தால் முற்றிலும் உடைந்து போயுள்ளார். அவர் கூறுகிறார், “நாங்கள் ஆசிரியர்கள், மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டுபவர்கள். ஆனால் இன்று நாங்கள் இருளில் இருக்கிறோம். ஒரு நொடியில் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது. இப்போது வீடு இல்லை, பணம் இல்லை, எதிர்காலத்திற்கான தெளிவான திசையும் இல்லை.”

நம்பிக்கையின் ஒரு ஒளிக்கீற்று

இருப்பினும், இந்த பயங்கரமான சூழ்நிலையிலும், நம்பிக்கையின் ஒரு சிறிய ஒளிக்கீற்று எஞ்சியுள்ளது. அரசாங்கம், சமூகம் மற்றும் கடவுளிடமிருந்து உதவி கிடைக்கும் என்று அவர்கள் நம்புவதாக ரோஷ்னி தேவி கூறுகிறார். தங்கள் பெட்டி கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, தங்கள் வீடு மீண்டும் கட்டப்படும் என்று ஒரு நாள் யாராவது அவர்களிடம் சொல்வார்கள் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். இந்த துயரம் முராரி லால் மற்றும் ரோஷ்னி தேவிக்கு ஒரு பெரிய சவால், ஆனால் அவர்கள் இன்னும் தங்கள் எதிர்காலத்திற்காகப் போராடி வருகின்றனர்.